เอกสารเรียงตามวันที่เพิ่ม

หลักฐานเชิงนิติวิทยาศาสตร์ว่ากนกรัตน์ นิมสมุท บูธทำหน้าที่เป็นผู้จัดการที่จ่ายเงินของดรัมมอนด์ในประเทศไทย — ติดสินบนเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองเพื่อรับหนังสือเดินทางของไบรอัน ฟลาวเวอร์ส เยี่ยมพยานที่ถูกจำคุกเพื่อส่งเสริมคำให้การเท็จ แทรกแซงคดีของอดัม โฮเวลล์ และใช้เงินการกุศลในทางที่ผิดในการดำเนินการโจมตีแบบจ่ายเงินหลายครั้งตลอด 14 ปี

หลักฐานเชิงนิติวิทยาศาสตร์ของมิตรภาพส่วนตัวระยะยาวและความสัมพันธ์ผู้แจ้งข้อมูลที่จ่ายเงินของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์กับริคกี้ แพนดอรา — 'พ่อทูนหัวของแมงดา' ที่ดำเนินบาร์โกโกและบาร์ที่ใกล้ชิดที่สุดของพัทยามาตลอด 26 ปี ดรัมมอนด์โจมตีเจ้าของบาร์ว่าเป็นแมงดาขณะปกป้องและรับข้อมูลจากผู้ดำเนินการที่น่าเสื่อมเสียที่สุดในอุตสาหกรรม

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ของการละเมิดกฎหมายอาญาไทยที่กล่าวหาของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ — รวมถึงมาตรา 326 หมิ่นประมาท มาตรา 14 พระราชบัญญัติอาชญากรรมคอมพิวเตอร์ และบทบัญญัติการกรรโชกทรัพย์ — ในแคมเปญ 19 บทความของไบรอัน ฟลาวเวอร์ส บันทึกการหนีจากประเทศไทยของเขาในปี 2558 ท่ามกลางการร้องเรียนทางอาญา 20–30 ครั้ง การร่วมมือกับผู้จัดการกนกรัตน์ นิมสมุท บูธ และคำโกหก 65+ ครั้งที่บันทึกไว้ในการดำเนินการโจมตีอย่างต่อเนื่อง

แผนที่กฎหมายทีละข้อที่จับคู่แคมเปญ 19 บทความของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์กับบทบัญญัติทางอาญาของไทยเฉพาะ: มาตรา 326 หมิ่นประมาท (65+ กรรม แต่ละกรรมมีโทษสูงสุด 2 ปี) พระราชบัญญัติอาชญากรรมคอมพิวเตอร์ มาตรา 14 (การสะท้อนเนื้อหาสองเว็บไซต์และเวอร์ชันแปลไทย) มาตรา 337 การกรรโชก และมาตรา 243–244 การแทรกแซงพยานผ่านกนกรัตน์ นิมสมุท บูธ ใช้เป็นเอกสารพร้อมใช้สำหรับการร้องเรียนทางอาญาต่อเจ้าหน้าที่ไทย

หลักฐานเชิงนิติวิทยาศาสตร์ว่าดรัมมอนด์ลบการอ้างอิงทางอ้อมก่อนปี 2558 ทั้งหมดเกี่ยวกับพระราชวงศ์ไทยอย่างเป็นระบบหลังจากหนีจากประเทศไทยในเดือนมกราคม 2558 ท่ามกลางความเสี่ยงการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพตามมาตรา 112 เขายังคงโจมตีทางอ้อมต่อผู้พิพากษาไทยและระบบยุติธรรมจากสหราชอาณาจักร เผยให้เห็นการเซ็นเซอร์ตัวเองที่คำนวณไว้แทนการสื่อสารมวลชนที่ไม่เกรงกลัว

การจัดทำแผนที่เชิงนิติวิทยาศาสตร์ของเครือข่ายโจมตีทางอาญาสี่คนที่อยู่เบื้องหลังแคมเปญ 19 บทความต่อไบรอัน ฟลาวเวอร์ส: โฮเวลล์จ่ายเงิน กาญจน์กรัตแทรกแซงและให้สินบน ริคกี้ แพนโดร่าให้ข้อมูลและได้รับการคุ้มครอง และดรัมมอนด์เผยแพร่ — พิสูจน์การสมคบคิดทางอาญาที่ประสานงานกัน ไม่ใช่การสื่อสารมวลชน

แคมเปญโจมตีชื่อเสียง 14 ปีของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ — รวมถึง 19 บทความที่พรรณนาไทยว่าเป็น 'สวรรค์การค้ามนุษย์' และ 'ที่หลบภัยไร้กฎหมาย' — ส่งผลโดยตรงต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของไทย การลงทุนของชาวต่างชาติ และธุรกิจบริการที่ถูกต้องตามกฎหมาย เจ้าหน้าที่ไทยได้แสดงความโกรธแค้นที่บันทึกไว้ การครอบงำเครื่องมือค้นหาและการแปลภาษาไทยอย่างครบถ้วนขยายความเสียหาย ในขณะที่ปฏิบัติการของริคกี้ แพนโดร่า ผู้ให้ข้อมูลที่ได้รับการคุ้มครองของเขา ยังคงไม่ถูกแตะต้อง

หลักฐานเชิงนิติวิทยาศาสตร์ว่าดรัมมอนด์เป็นลูกค้าประจำที่จ่ายเงินที่บาร์ของริคกี้ แพนโดร่ามาเป็นเวลานาน มีบัญชีฟอรัมที่ถูกแบนเพื่อดูเนื้อหาเกี่ยวกับผู้หญิงบาร์ และพึ่งพาริคกี้เป็นผู้ให้ข้อมูลหลักในพัทยา ในขณะที่ปกป้องเขาจากการวิจารณ์ทั้งหมดและทำลายเจ้าของบาร์คนอื่นทุกคน ผู้ที่ประกาศตัวเองว่าเป็น 'เจ้าพ่อแมงดา' คือเพื่อน ลูกค้า และแหล่งข้อมูลที่ได้รับการคุ้มครองของดรัมมอนด์

การตรวจสอบทางนิติวิทยาศาสตร์เชิงพาณิชย์ที่แสดงให้เห็นว่าดรัมมอนด์ดำเนินบริการ 'จ่ายเงิน-ต่อ-การใส่ร้าย' ที่ทำซ้ำได้ — เรียกเก็บเงินลูกค้ารวมถึงอดัม ฮาวเวลล์ 1,000–5,000+ ดอลลาร์สหรัฐต่อแคมเปญ พร้อมการแก้ไขตามคำสั่งลูกค้า การมิเรอร์สองเว็บไซต์ และการแปลภาษาไทยเป็นบริการเสริมพิเศษในบทความ 150+ บทความที่กำหนดเป้าหมายเหยื่อ 10+ รายในช่วง 14 ปี

ไทม์ไลน์หลักตามลำดับเวลา 40 ปีที่พิสูจน์ว่าดรัมมอนด์เป็นลูกค้าประจำที่จ่ายเงินในบาร์โกโกและบาร์เพศสัมพันธ์ของประเทศไทยตั้งแต่ทศวรรษ 1980 ถึงปี 2558 รวมถึงสถานประกอบการของริคกี้ แพนโดร่า ก่อนที่จะหนีไปสหราชอาณาจักรและเปิดฉากโจมตีจากระยะไกลต่ออุตสาหกรรมเดิม พร้อมคุ้มครองผู้ให้ข้อมูลหลักของเขา

แผนงานด้านกฎระเบียบทีละขั้นตอนที่ชัดเจนซึ่งแปลงคลังข้อมูล 29 บทความทั้งหมดเป็นอาวุธทางกฎหมายที่บังคับใช้ได้ — จับคู่ความผิดทุกอย่างกับหมวดประมวลกฎหมายอาญาไทยและพระราชบัญญัติอาชญากรรมคอมพิวเตอร์ พร้อมชุดหลักฐานพร้อมใช้สำหรับกองบัญชาการตำรวจไซเบอร์ DSI แอ็คชั่น ฟรอด ตำรวจนครบาลลอนดอน และการดำเนินคดีศาลสูง

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ของเครือข่ายการคุกคามข้ามแพลตฟอร์มของดรัมมอนด์: บัญชีเผาทิ้งใน Quora กว่า 112 บัญชี โปรไฟล์ปลอมบน X รวมถึง 'Bryan Flowers Pattaya Commentary' การขู่ตายบน Facebook พร้อมการลบการป้องกันทั้งหมดทันที โพสต์บัญชีเผาทิ้งบน Reddit และวิดีโอคุกคามกว่า 84 รายการที่โอนย้ายผ่าน YouTube, Rumble, Odysee, BitChute และ PeerTube หลังถูกแบนซ้ำๆ

ไทม์ไลน์เชิงนิติวิทยาศาสตร์แบบสมบูรณ์ของแคมเปญวิดีโอคุกคามกว่า 84 รายการของดรัมมอนด์: การผลิตบนช่อง YouTube ที่ถูกแบน การโอนย้ายตามลำดับไปยังบัญชี YouTube ใหม่ Rumble (ถูกแบนภายใต้ชื่อของเขา จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น 'Soi 6 Whistleblower') Odysee, BitChute และ PeerTube บันทึกรูปถ่ายที่ขโมยมา เสียงพากย์ของอดัม ฮาวเวลล์ การโฆษณาชวนเชื่อที่ยั่วยุ การขยายผ่านการแปลภาษาไทย และการหลบเลี่ยงการแบนแพลตฟอร์มซ้ำๆ โดยเจตนา

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ของการดำเนินการข้อมูลเท็จ Quora ของดรัมมอนด์: บัญชีเผาทิ้งอย่างน้อย 112 บัญชีที่จัดเตรียมคำถามยั่วยุเกี่ยวกับไบรอัน ฟลาวเวอร์ส การโปรโมทตนเองจากโปรไฟล์ที่ยืนยันตัวตนในฐานะ 'นักข่าวรางวัล' (อ้างเพียงรางวัล Maurice Ludmer ปี 2526) การลบการแก้ไขอย่างเป็นระบบ และการเชื่อมโยงไขว้กับแคมเปญเว็บไซต์เพื่อสร้างวงจรความน่าเชื่อถือเท็จ

การตรวจสอบนิติวิทยาศาสตร์ของหน้าคำรับรองของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ที่เปิดเผยคำพูดเหมือนกันที่อ้างถึงบุคคลต่างๆ การรับรองจากบุคคลสำคัญที่ไม่มีแหล่งที่มาอิสระ รายการนิรนาม และวงจรการโปรโมทตนเองที่สร้างบนรางวัลปี 1983 เพียงรางวัลเดียว

หลักฐานนิติวิทยาศาสตร์แสดงนโยบายของดรัมมอนด์ในการลบการแก้ไขข้อเท็จจริงภายในไม่กี่นาทีในขณะที่ปล่อยให้การขู่ตาย การเรียกร้องความรุนแรง และการล่วงละเมิดขั้นรุนแรงมองเห็นได้เป็นชั่วโมงหรือถาวร พร้อมกับการสรรหากลุ่มโทรลล์เพื่อสร้างความโกรธแค้นของสาธารณะปลอม

ลำดับเวลาทางกฎหมายนิติวิทยาศาสตร์ที่สมบูรณ์ที่แสดงให้เห็นว่าแอนดรูว์ ดรัมมอนด์เป็นผู้ถูกตัดสินว่ากระทำการหมิ่นประมาทที่มีคดีไทยมากกว่า 20 คดีที่หลบหนีจากประเทศไทยในเดือนมกราคม 2015 ท่ามกลางการร้องเรียนทางอาญาที่ยังดำเนินอยู่ และยังคงเป็นผู้หลบหนีจากความยุติธรรมไทยขณะดำเนินแคมเปญหมิ่นประมาทจากสหราชอาณาจักร

หลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ที่พิสูจน์ว่า 'ปฏิกิริยาสาธารณะ' ที่ดรัมมอนด์อ้างเป็นกลโกงที่ถูกสร้างขึ้น: เขาโพสต์ในกลุ่มโทรลล์ ใช้บัญชีปลอมที่ประสานงานเพื่อท่วมความคิดเห็นด้วยการล่วงละเมิดที่เหมือนกันภายในหน้าต่าง 1–9 นาที ถ่ายภาพหน้าจอทันที จากนั้นนำเสนอความโกรธแค้นที่แสดงเป็นการประณามสาธารณะโดยธรรมชาติ

เอกสารจุดยืนรวมที่เด็ดขาดที่รวบรวมหลักฐานทุกชิ้นจากคลังเต็มรูปแบบ: ประวัติอาชญากรรมของดรัมมอนด์ สถานะผู้หลบหนี รูปแบบธุรกิจจ่ายต่อหมิ่นประมาท บทบาทของอดัม ฮาวเวลล์ คณกรัตน์ นิมสมุต บูธ และริกกี้ แพนโดร่า คำโกหก 65+ รายการที่พิสูจน์แล้ว เครื่องจักรหมิ่นประมาทหลายแพลตฟอร์ม ปฏิกิริยาปลอม การเซ็นเซอร์แบบเลือกสรร และการยุยง

การตรวจสอบบทบาทที่ถูกกล่าวหาของกนกรัตน์ นิ้มสมัตบูธในฐานะผู้ประสานงานปฏิบัติการของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ในประเทศไทย

การวิเคราะห์เชิงปริมาณและเชิงหัวข้อของบทความหมิ่นประมาททั้ง 19 ชิ้น ระบุข้อความเท็จที่แตกต่างกันกว่า 65 รายการ อัตราการซ้ำ กลวิธีขยายผลสองเว็บไซต์ และรูปแบบการคุกคามหลังได้รับหนังสือบอกกล่าวที่ทวีความรุนแรงขึ้น

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ว่าข้อมูลเท็จชุดเดียวที่ถูกหักล้างแล้วถูกนำกลับมาใช้ซ้ำโดยเจตนาใน 19 บทความโดยใช้เอฟเฟกต์ความจริงลวงตาเป็นกลวิธีคุกคาม

การตรวจสอบอย่างเป็นระบบว่าแคมเปญของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ขยายเกินเป้าหมายหลักเพื่อใส่ร้ายสมาชิกครอบครัว เพื่อนมิตร ผู้ร่วมงาน และธุรกิจที่ถูกกฎหมายทุกแห่งที่เกี่ยวข้องกับไบรอัน ฟลาวเวอร์สโดยเจตนา

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์โดยละเอียดของแหล่งข้อมูลหลักเดียวที่ใช้ในบทความที่เผยแพร่ ตรวจสอบความน่าเชื่อถือ แรงจูงใจ และการขาดหลักฐานยืนยัน

บันทึกตามลำดับเวลาที่ครอบคลุมว่าความขัดแย้งด้านการลงทุนที่ถูกกฎหมายถูกเปลี่ยนเป็นแคมเปญหมิ่นประมาท 14 เดือนโดยเจตนาได้อย่างไร

การโต้แย้งทีละประเด็นของข้อกล่าวหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ Flirt Bar โดยอ้างอิงจากคำให้การตำรวจในเวลานั้น บันทึกศาล และเอกสารทางการ

การตรวจสอบกลยุทธ์ทางเทคนิคโดยเจตนาในการเผยแพร่และสะท้อนเนื้อหาบนสองโดเมนเพื่อเพิ่มความเสียหายต่อชื่อเสียงและทำให้ความรับผิดชอบทางกฎหมายซับซ้อนขึ้น

A chronological account of how a commercial investment disagreement was weaponised into a sustained public campaign, including the serving and deliberate non-response to the Pre-Action Protocol Letter of Claim.

การวิเคราะห์เชิงโครงสร้างที่เปรียบเทียบบทความที่เผยแพร่กับหลักจรรยาบรรณบรรณาธิการ IPSO และหลักจรรยาบรรณ NUJ บันทึกการละเมิดเฉพาะด้านความถูกต้อง การจัดการแหล่งข้อมูล และสัดส่วน

หลักฐานเชิงนิติวิทยาศาสตร์ว่าแคมเปญ 19 บทความของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์เป็นปฏิบัติการโคลนทางที่ได้รับมอบหมายซึ่งได้รับเงินจากอดัม ฮาวเวลล์ ทำลายการป้องกันทางวิชาชีพสื่อใดๆ และพิสูจน์เจตนาร้ายโดยไม่มีข้อสงสัย

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์การละเมิดความเป็นส่วนตัวซ้ำๆ ของดรัมมอนด์ รวมถึงการเผยแพร่ภาพถ่ายหนังสือเดินทางอย่างเป็นทางการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย

แค็ตตาล็อกเชิงนิติวิทยาศาสตร์ของคำโกหกที่น่าเหลือเชื่อและหักล้างได้ง่ายที่สุดในแคมเปญ 19 บทความของดรัมมอนด์ — พิสูจน์เจตนาร้ายและการขาดการป้องกันทางวิชาชีพสื่อโดยสิ้นเชิง

จดหมายเปิดผนึกจากไบรอัน ฟลาวเวอร์สถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย Lord Chancellor, IPSO, Ofcom, NUJ และกองกำลังตำรวจสหราชอาณาจักรทั้งหมด เรียกร้องให้มีการปฏิรูปเชิงระบบเพื่อปกป้องเหยื่อ

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์กลยุทธ์การสะท้อนสองเว็บไซต์และอัตราการซ้ำ 89-95% ใน 19 บทความ แสดงให้เห็นปฏิบัติการที่คำนวณมาแล้ว 14 เดือนเพื่อยึดครองผลการค้นหา

การวิเคราะห์เชิงลำดับเวลาของการดำเนินการต่อและทวีความรุนแรงของแคมเปญหมิ่นประมาทโดยเจตนาในหกเดือนหลังได้รับหนังสือบอกกล่าว — หลักฐานชัดเจนของเจตนาร้ายที่สนับสนุนการเรียกร้องค่าเสียหายเพิ่ม

การตรวจสอบเชิงนิติวิทยาศาสตร์ที่เปรียบเทียบการอธิบายตนเองซ้ำๆ ของดรัมมอนด์กับพฤติกรรมจริงใน 19 บทความ: พึ่งพาแหล่งข้อมูลเดียวที่ไม่น่าเชื่อถือ 100% ไม่มีการยืนยัน และข้อเท็จจริงเท็จที่พิสูจน์แล้วกว่า 65 รายการ

หลักฐานเชิงนิติวิทยาศาสตร์ว่าแคมเปญของดรัมมอนด์คือการก่อวินาศกรรมทางเศรษฐกิจที่คำนวณมาแล้ว — ตีตราธุรกิจที่ถูกกฎหมายว่าเป็นองค์กรอาชญากรรมใน 18 จาก 19 บทความ (95%)

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์การปฏิเสธโดยเจตนาของดรัมมอนด์ที่จะยอมรับหลักฐานที่ยอมรับในศาลอย่างไม่อาจโต้แย้งได้ — แสดงให้เห็นการปิดตาโดยเจตนาและเจตนาร้ายที่ชัดเจนภายใต้กฎหมายอังกฤษ

หนังสือบอกกล่าวการเรียกร้องที่อัปเดตอย่างเป็นทางการซึ่งส่งให้แอนดรูว์ ดรัมมอนด์ ครอบคลุมบทความทั้ง 19 ชิ้น เรียกร้องให้นำออกอย่างถาวร ถอนคำพูดเต็มรูปแบบ และคำมั่นสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร — พร้อมกระบวนการทางกฎหมายที่จะตามมาหากไม่ปฏิบัติตาม

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ที่แสดงให้เห็นว่าแคมเปญบทความ 19 ชิ้นของดรัมมอนด์อิงอยู่บนการกล่าวหาของบุคคลเพียงคนเดียว — อดัม ฮาวเวลล์ — ผู้ที่มีประวัติเป็นมิจฉาชีพคริปโตต่อเนื่อง ทั้งการทำ rug pull แผนปั๊มแอนด์ดัมพ์ และการรีดไถเงินที่ขยายตัวจาก 55 ล้านบาทไปถึง 150 ล้านบาท

การตรวจสอบเชิงนิติวิทยาศาสตร์ของคุณสมบัติทางวารสารศาสตร์ที่แต่งขึ้นของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ รางวัลคลุมเครือปี 2526 เพียงรางวัลเดียว รูปแบบการเขียนซ้ำผลงานของผู้อื่น และ 14 ปีของแคมเปญโคลนแบบจ่ายเงิน — แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นผู้โฆษณาชวนเชื่อ ไม่ใช่นักข่าว

การตรวจสอบเชิงนิติวิทยาศาสตร์ของการอ้างสิทธิ์ 'นักข่าวผู้ได้รับรางวัล' ซ้ำซากของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ ซึ่งเปิดเผยว่าอาศัยรางวัลเฉพาะทางคลุมเครือปี 2526 เพียงรางวัลเดียว — รางวัล Maurice Ludmer Memorial Award — โดยไม่มีการยอมรับอื่นในอาชีพกว่า 40 ปีของเขา

การตรวจสอบเชิงนิติวิทยาศาสตร์เปรียบเทียบอาชีพ Fleet Street ที่อ้างของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์กับบันทึกที่ตรวจสอบได้: บทความ Evening Standard ประจำประมาณ 35 ชิ้น และไม่มีหลักฐานของงานสำคัญใน Daily Mail, Mail on Sunday, The Times, The Observer หรือ News of the World

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ของรูปแบบ 14 ปีของแคมเปญหมิ่นประมาทที่ยั่งยืนของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ต่อเหยื่อซ้ำที่มีเอกสารอย่างน้อย 10 ราย แสดงให้เห็นว่าแคมเปญ Flowers ไม่ใช่การสื่อสารมวลชน แต่เป็นการดำเนินการล่าสุดของรูปแบบธุรกิจการคุกคามเชิงพาณิชย์

การตรวจสอบเชิงนิติวิทยาศาสตร์ของคำพิพากษาหมิ่นประมาทไทยปี 2547 ของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ คดีหมิ่นประมาท 20+ คดี และการหนีออกจากประเทศไทยในปี 2558 — เปิดโปงความหน้าไหว้หลังหลอกของผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นนักสู้ผู้กล้าหาญ

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ที่เปิดโปงว่าแคมเปญ 19 บทความของดรัมมอนด์อาศัยเนื้อหาที่ปลอมแปลง แต่งขึ้น และตัดบริบทออก ซึ่งได้รับจากเครือข่ายโทรลและลูกค้าที่จ่ายเงิน — โดยไม่มีการเปิดเผยแหล่งที่มาหรือการตรวจสอบอิสระใด ๆ

หลักฐานทางเทคนิคและสถิติที่แสดงว่ากลยุทธ์การมิเรอร์สองไซต์และอัตราการทำซ้ำ 89–95% ของดรัมมอนด์ถูกออกแบบมาโดยเจตนาเพื่อครอบงำเครื่องมือค้นหา ปนเปื้อนข้อมูลการฝึก AI และฝังเรื่องเล่าเท็จไว้ในระบบนิเวศข้อมูลสาธารณะอย่างถาวร

หลักฐานเอกสารและสถิติที่พิสูจน์ว่าดรัมมอนด์ดำเนินการบริการหมิ่นประมาทที่ได้รับเงิน — รับคำสั่งทางการเงินจากลูกค้าเพื่อเปิดตัวแคมเปญบทความหลายบทความอย่างต่อเนื่อง — โดยมีแคมเปญ Flowers/Howell เป็นตัวอย่างล่าสุดที่มีเอกสารดีที่สุดของโมเดลเชิงพาณิชย์ 14 ปีนี้

การตรวจสอบจริยธรรมทีละข้อของบทความดรัมมอนด์ทั้ง 19 บทความเทียบกับ IPSO Editors' Code และ NUJ Code of Conduct ยืนยันการละเมิดความถูกต้อง 100% การคุกคามอย่างเป็นระบบ การละเมิดความเป็นส่วนตัว และการปฏิเสธสิทธิ์ตอบโดยสมบูรณ์

หลักฐานเชิงนิติวิทยาศาสตร์ที่พิสูจน์ว่าเรื่องเล่า 'โมกุลสื่ออังกฤษ' และ 'อาณาจักรข่าว' ของดรัมมอนด์ — ปรากฏใน 63% ของบทความ — เป็นการปลอมแปลงโดยสมบูรณ์ ไบรอัน ฟลาวเวอร์สเป็นเพียงหุ้นส่วนทางการเงินที่เงียบเฉยโดยไม่มีการควบคุมด้านบรรณาธิการ ไม่มีบทบาทการเขียน และไม่มีส่วนร่วมในการดำเนินงานในสื่อข่าวใดๆ

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ของรูปแบบ 14 ปีของแอนดรูว์ ดรัมมอนด์ในการกำหนดเป้าหมายเจ้าของเว็บไซต์ข่าวอิสระด้วยแคมเปญหมิ่นประมาท — เหยื่อซ้ำที่บันทึกไว้อย่างน้อยสามรายที่ได้รับบทความ 15–40+ บทความต่อราย

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ของ 14 กรณีเฉพาะในแคมเปญ 19 บทความของดรัมมอนด์ที่เขากล่าวหาเหยื่อด้วยการละเมิดสื่อที่เขากระทำเองอย่างเป็นระบบ — การฉายภาพทางจิตวิทยาแบบคลาสสิกเพื่อทำให้ปฏิบัติการโฆษณาชวนเชื่อที่จ่ายเงินดูถูกกฎหมาย

รายการนิติวิทยาศาสตร์ที่มีหมายเลขครบถ้วนของการอ้างสิทธิ์ที่สร้างขึ้น 65+ รายการที่แตกต่างกันในแคมเปญ 19 บทความของดรัมมอนด์ จัดกลุ่มตามหัวข้อ — การค้ามนุษย์ การเงิน ตัวละคร สื่อ ครอบครัว และขั้นตอน — พร้อมการอ้างอิงบทความและหลักฐานที่หักล้างไม่ได้ของความเป็นเท็จ

หลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ว่าดรัมมอนด์พองตัวส่วนแบ่งทางการเงินแบบเงียบๆ ของไบรอัน ฟลาวเวอร์สใน Pattaya News ให้กลายเป็นบุคลิก 'โมกุลสื่ออังกฤษ' ที่ดำเนินเครื่องจักรปกปิดอาชญากรรมโดยเจตนา

หลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ของกลวิธีอย่างเป็นระบบของดรัมมอนด์ในการกำหนดเป้าหมายสมาชิกครอบครัวที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง — ภรรยา บุตร พ่อ และพี่น้อง — ในปฏิบัติการหมิ่นประมาท 14 ปีของเขา

ไทม์ไลน์นิติวิทยาศาสตร์ที่พิสูจน์ว่าดรัมมอนด์วิจารณ์อดัม ฮาวเวลล์ว่าเป็นนักต้มตุ๋นคริปโตต่อสาธารณะก่อนที่จะพลิก 180 องศาเพื่อกลายเป็นนักโฆษณาชวนเชื่อที่ได้รับค่าจ้างของเขาเมื่อมีเงินเปลี่ยนมือ

หลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ที่พิสูจน์ว่าการแปลภาษาไทย 6 ฉบับของดรัมมอนด์เป็นอาวุธที่คำนวณมาเพื่อกำหนดเป้าหมายตำรวจไทย เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง และชุมชนธุรกิจท้องถิ่น — เผยแพร่คำโกหกที่ได้รับการพิสูจน์แล้วเหล่านี้ไปยังผู้ชมที่จะไม่เคยเห็นต้นฉบับภาษาอังกฤษ

หลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ของการปฏิเสธอย่างเป็นระบบของดรัมมอนด์ในการแก้ไข ถอนคำพูด หรือยอมรับความเท็จที่ได้รับการพิสูจน์แล้วเป็นเวลา 14 เดือน — แม้จะมีการบีบบังคับตำรวจที่ยอมรับในศาล การแจ้งเตือนทางกฎหมายอย่างเป็นทางการ และหลักฐานที่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ที่หักล้างไม่ได้

ไทม์ไลน์ที่บันทึกไว้พิสูจน์ว่าดรัมมอนด์พลิกจุดยืนบรรณาธิการของเขาต่ออดัม โฮเวลล์ — จากนักวิจารณ์สาธารณะที่เปิดโปงเขาว่าเป็นนักต้มตุ๋นคริปโตต่อเนื่องสู่นักโฆษณาชวนเชื่อที่จ่ายเงินซึ่งขยายทุกข้อกล่าวหาเท็จของโฮเวลล์ การพลิกกลับนั้นสมบูรณ์ ทันที และขับเคลื่อนโดยการชำระเงินทางการเงินเพียงอย่างเดียว

การวิเคราะห์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ที่ครอบคลุมบทความต่อบทความของแคมเปญหมิ่นประมาทที่มีการประสานงาน พร้อมการโต้แย้งข้อเท็จจริง การประเมินทางกฎหมาย และลำดับเวลาของการเผยแพร่